05
Jan
2007
توی این دو سه سفر آخری که داشتم وقت داشتم به موزهها و جاهای دیدنی این یکی دو کشور سر بزنم. چیز خنده داری که در این دو سه سفر اخیر دیدم این بود که موزههایی هم برای شکلات برپا کردهاند! درست خوندید موزه شکلات! هم توی مجارستان یکیشونو دیدم هم این سفر که به بارسلون داشتم یکی از این موزهها رو دیدم. خندهدار هست، ولی من بجای خنده گریهام گرفته بود. میدونید چرا گریم گرفته بود؟ برای اینکه کشوری مثل ایران که همه خاکش موزه است، تبدیل شده به زباله دان، آخوند پشمالو و مسجد و سقاخانه و هرچه هم از موزه و آثار باستانی توی اون مملکت بوده، یا دونه دونه بوسیله آخوندها دزدیده شده و به قاچاقچیان آثار باستانی فروخته شده یا هر کدومشو هم که نتونستن بدزدند تخریب کردهاند.
محوطه تاریخی پاسارگاد که در حقیقت ریشه و نشانه ایران و ایرانی است را آقایان چون نمیتوانند بدزدند به زیر آب میبرند تا آثارش را برای همیشه محو کنند. آنهایی که تخت جمشید رفته باشند منظورم قبل از انقلاب هست و این اواخر هم آنرا دیده باشند میدانند که این مجموعه بسیار فرسوده شده. اکثر سنگ نوشتهها و مجسمهها آسیب دیدهاند. آثاری که بعد از تخریب اسکندر تقریبا تا امروز دست نخورده مانده بود در این 27 سال رو به نابودی گذاشته در عوض در کشورهای اروپایی حتی اگر موزه هم نداشته باشند موزه شکلات درست میکنند تا هم از تاریخ اجتماعی خود چیزی برای نشان دادن داشته باشند و هم منبع درآمدی باشد برای کشورشان.
28 سال پیش وقتی برای اولین بار رفته بودم بارسلون اسپانیا تقریبا یک کشور فقیر بود، حتی از ایران هم فقیر تر بود ولی بخاطر سیاست درست حکومت گران آن در این 28 سال فرسنگها از آن وضعی که داشت جلو افتاده و ما در عوض سالها به عقب رفتهایم. دیکتاتورهای ما هم ورای دیکتاتورهای اروپایی هستند. وقتی فرانکو به جهنم رفت حداقل آن اندازه زمینه سازی کرده بود که بعد از او حکومتی برپاشد که آن کشور را به جلو ببرد، در عوض دیکتاتورهای ما هم یکی از دیگری لجنتر تشریف دارند. وقتی یکی میرود زمینه را چنان مهیا میکند که دیکتاتور بعدی بیشتر ظلم جنایت کند.
نگرانی من از این است که در آیندای نه چندان دور مجبور شویم بجای موزه هایمان موزههای شکلات برپاکنیم، وای برما! وای برما.
در بخش: فرهنگ و هنر
04
Jan
2007
آدم دروغگو عاقبت دستش یک جایی باز خواهد شد این ممکن است دیر و زود داشته باشد ولی سوخت و سوز ندارد. آقایانی که بعد از انقلاب به مرور زمان ریش گذاشتند و بعضی حتی عمامه و عبا بر سر و دوش گرفتند و با شعبده بازی یک شبه شدند عالم دینی و از این دکان تازه راه اندازی شده نان شبی برای خود دست و پا کردند نمیدانستند که روزی روزگاری این دروغها و حقه بازیها گریبان خودشان را خواهد گرفت.
از همه اینها جالب تر این تازه مذهبی شدهها هستند که اکثرا به قول معروف کاسه از آش داغ تراند و یا به قول اروپاییها از پاپ هم کاتولیکتر تشریف دارند.
دولت چیهای دولت احمقی نژاد از این دسته آخری هستند. اکثرا از آن شارلاتانهایی هستند که در حقیقت هیچ علاقهای هم به مذهب ندارند، تنها چون این مذهب دکان دو نبشی بوده اینها هم دکان داران این دکان شدهاند به همین خاطر یک مرتبه میبینی در این شیادیها و دروغ پردازیها یک مرتبه یادشان میرود که کجا ایستادهاند و جای پایشان کجاست یک مرتبه می بینی یک قدم بدون محاسبه بر میدارند و خلاصه خر بیار و باقالی بار کن یا به قول معروف احمدی نژاد بیار و باقالی بار کن. داستان این آقای رحیم مشایی هم از همین نمونه است. آقا گویا از آن مذهبیهای دو آتشه هست!! البته از نوع دکاندار آن. این آقا یک مرتبه میرود ترکیه و در یک کنفرانسی شرکت میکند و یک جا فراموش میکند که وقتی شدی رئیس یا وزیر یا وکیل همه چشمها به تو خیره هستند و همه حرکات ات را زیر نظر دارند. خلاصه آقا فراموش کرده و یک مرتبه بدون اینکه حواس ش باشد بعد از یک رقص رقاصان ترکیهای برداشته و نه زیر گذاشته و نه رو با شور و شوق فراوان دست زده و پایکوبی کرده، حالا هم عدهای از خود او رند تر فیلم آقا را گرفتهاند و میخواهند بوسیله این فیلم او را بکنند توی قوطی مار گیری. خبر را بخوانید و پایین همین خبر را هم مصاحبه او را با یک خانم خبرنگار که با زیرکی آقا را سوال پیچ کرده گوش بدهید تا گوشی دستتان بیاید.
در بخش: ملای حیله گر
03
Jan
2007
رویا خانم در پیام گیر مطلب دیروز خبری را نوشته در رابطه با این موضوع که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی خواستار ثبت نام وبلاگها شده و اینکه اگر کسی نرورد و وبلاگ یا سایتش را ثبت نام کند، دولت از فعالیتاش جلوگیری خواهد کرد و احیانا وبلاگ یا سایت مربوطه را فیلتر خواهند کرد. رویا خانم پس از نوشتن خبر پیشنهاد کردهاند که وبلاگ نویسها این ثبت نام را تحریم کنند و الخ.
دوست عزیز در فارسی ضرب المثی هست که میگوید “اول برادری ات را ثابت کن بعد ادعای ارث کن”. حالا این ثبت نام وبلاگها و مزخرفات دیگری که آقایان فرمودهاند هم از همین نوع است. آقای رئیس جمهور و شرکاء باید اول برادری خودشان را ثابت کنند و بعد بیایند از این حرفهای بزرگتر از دهانشان بزنند. ما اصلا برای آقایان مشروعیتی قائل نیستیم که بخواهیم برای این کار یا کارهای دیگر از ایشان اجازه بگیریم.
آخه خنده دار نیست!؟ اکثر کسانی را که آقای رئیس جمهور و شرکا در پی ثبت نامشان هستند همگی قبلا سانسور شدهاند، اگر وبلاگی هم هنوز هست که سانسور نشده یا سیاسی نمینویسد و به قول معروف وبلاگ بی خطر است یا اینکه وبلاگ از نوع طرفدار رژیم است وگرنه باقی را که آقایان قبلا سانسور کردهاند. پس این چرندیاتی که آقایان حکومت چی میفرمایند اصلا تاثیر در ما و امثال ما ندارد. ما نه از ایشان اجازه شروع گرفتهایم و نه برای ادامه آن نیازی به اجازه ایشان داریم. در ضمن ما و امثال ما حتی حکومت ایشان را قبول نداریم چه رسد به اینکه معاون یا وزیر و وکیل ایشان را قبول داشته باشیم که بخواهیم به حرفهای ایشان وقعی بگذاریم. در حقیقت این عمل آقایان هم از روی استیصال است، چونکه در جوامع بینالمللی دارند از هر سو تحریم میشوند و زیر فشار شدید قرار دارند به همین خاطر هم هست که برای نشان دادن قدرت میخواهند مثل پهلوان پنبه یقه چهار تا وبلاگ نویس بیچاره را بگیرند. ما هم که برای ایشان تره خورد نمیکنیم پس زیادی جدی نگیرید آقایان را، خودشان خجالت خواهد کشید و این چرندیاتشان هم مثل قبلیها به مرور زمان به فراموشی سپرده خواهد شد.
در بخش: کامپیوتر و اینترنت
02
Jan
2007
ما قرار بود آی اس پی را عوض کنیم تا هم سرعت ما زیاد شود و هم سرعت میهمانان اینجا، ولی گویا این آیاسپی جدید ما ترکمان زد و ما را در این مدت عید کریسمس کلا بی اینترنت گذاشت. آخه توی این مملکت وقتی عید کریسمس میشود تا سال تحول همه چیز میخوابد، انگاری همه فلج عمومی میگیرند. ما هم هر کار کردیم که این اینترنت وصل شود نشد که نشد بعد هم رفتیم با اجازه شما یک هشت روزی بارسلون و دیگر حتی دسترسی هم به آیاسپی نداشتیم تا بلکه فشار بیاوریم اینترنت را وصل کند. خلاصه باید ببخشید. امروز هم خودم از سفر برگشتم و هم اینترنت برگشته خلاصه اینکه ما بعد از یک غیبت دو هفتهای برگشتیم خدمت شما، باز هم پوزش
در بخش: کامپیوتر و اینترنت
17
Dec
2006
استراتژی ملاها آن چنان پیچیده نیست که بعضیها گمان میبرند، این ما هستیم که ساده انگاریم.
نخستین استراتژی و سرلوحه رفتار آخوندها مشخص است حفظ نظام به هر قیمت، حتی به قیمت برباد دادن تمامیت ارضی ایران و همچنین اسلام عزیز شان.
بعد از این استراتژی که همه استراتژی های دیگر را زیر کنترل خود دارد و به شکلی استراتژی دراز مدت رژیم است در زیر این خط و استراتژی های میان مدت و کوتاه مدت تعریف میشوند و همه آنهایی که میخواهند در دایره تنگ خودیها بمانند باید از این استراتژی و خط ها پیروی کنند، حالا فرقی نمیکند اسهال طلب باشند یا کارگذار یا رایحه بوی گند جوراب یا هر چرندیات دیگری که بنام حزب، هیئت، دسته و ائتلاف هر روز مثل علف هرز در آن مملکت آخوند زده متولد میشود.
شاه مهره های این دستگاه عریض و طویل استراتژیهای بلند مدت را تعریف میکنند و پستهای کلیدی را بین خودشان تقسیم میکنند و هر کدام از این شاه مهرهها هم نوچههای زیر دست خود را اداره میکنند درست به همان شکلی که گروهها و دستههای مافیایی مافیوزهای خود را اداره میکنند. زیردستان نیز برای اینکه مقبول افتند با تمام وجود و نیرو در پیشبرد اهداف بلند و کوتاه مدت این پدرخواندهها میکوشند و نسبت به فعالیتشان سهم دریافت میکنند هر کس هم که پا را از گلیم خودش فراتر گذاشت و یا اینکه از این خطوط عبور کرد درست به سبک سیستم مافیای شناخته شده ایتالیایی سر به نیست میشود.
در پشت این شبکههای تو در تو و پیچیده هم سران (پدر خواندها) گاه گاهی استراتژی را بررسی میکنند و تغییر مسیرهای لازم را طراحی و به اجرا میگذارند تا به استراتژی اصلی که حفظ نظام است آسیبی نرسد.
روزی نغمه مذاکره با غرب را مطرح میکنند، روزی پیگیر اتمی کردن رژیم هستند، روزی پیگیر سرمایهگذاری خارجی هستند و در عمل همه این تغییر و تحولات در یک چیز خلاصه میشود حفظ بیضه نظام، همان که روز اول خمینی از آن صحبت میکرد، مگر هم او نبود که بصورت غیر مستقیم گفت که برای حفظ نظام هر چیزی جایز است؟ مگر از این هم واضح تر میتوان ابراز موضع کرد!؟
رژم جمهوری اسلامی اصلا نیازی به انتخاب یا انتخابات ندارد آنها (پدرخواندها) قادرند بدون انتخابات در کنار هم برادرانه تقسیم قدرت و ثروت کنند، هم ثروت به اندازه کافی در ایران وجود دارد تا آقایان سهم کافی بدست آورند و هم قدرت کافی برای تقسیم کردن وجود دارد. همچنین اگر شجره این سران باندها را بررسی کنید میبینید که همگی شان به طریقی به هم خویشاوندی و نزدیکی فامیلی دارند در نتیجه همه این درگیریها و جنگ و جدالهای داخلی جنگ و جدال زرگری است و بس، همگی دست در یک کاسه دارند.
روزی این یکی دولت را بدست میگیرد و آن یکی مجلس خبرگان را کنترل میکند روز دیگر پست عوض میکنند. همه این تغییر و تحولات تنها برای فریب جهان خارج در درجه اول و سرگرم کردن ملت در درجه دوم است. با این کارشان به دنیا نشان میدهند که قدرت سیاسی دست عوامل این رژیم است و از مشروعیت هم برخوردار است مشروعیتی که از صندوقهای مسخره رایگری بیرون می آورند و در داخل هم سر عدهای که گمان میکنند روشنفکر هستند را گرم میکنند که دلشان خوش باشد در یک دموکراسی دینی فعال سیاسی هستند. همه را هم سر کار گذاشتهاند و پشت صحنه به ریش همه هم میخندند.
برای نمونه کافی است به تحولات و بازیهای ملاها در این سالها دقت کرده باشید، یک روز خاتمی را علم میکنند و مثلا او را مقابل خامنه ای و هاشمی قرار میدهند، روزی هاشمی را مظلوم جلوه میدهند و او را در مقابل خامنهای قرار میدهند و روز دیگر احمدی نژاد را دشمن ملت جلوه میدهند و هاشمی را مظلوم جلوه میدهند و این همه دوباره تکرار میشود و باز تکرار میشود تا بدین وسیله بتوانند ملت را سرکار بگذارند و فریب بدهند و به بازی بگیرند بازی بنام انتخابات. در مملکتی که ملتاش حق انتخاب خصوصی ترین امور خود از آن جمله حق انتخاب لباس را هم ندارد حرف زدن از انتخابات را تنها میتوان دهن کجی و به تمسخر گرفتن ملت نامید.
تا ملت به این درک نرسد که رای دادن در چنین سیستمی فقط کمک به سرپا نگه داشتن سیستم است و دست از این بازی احمقانه برندارد، رژیم به راه خود ادامه خواهد داد. آن روزی که ملت ایران به این درک رسید که تحریم میتواند رژیم را در تنگنا قرار دهد، یقین بدانید در آن روز یا رژیم به کل از هم خواهد پاشید یا سران مافیا مجبور خواهند شد محیط بازی را کمی گسترش دهند و به گروههای دیگر هم اجازه بازی دهند.
در بخش: انتخاباتی
16
Dec
2006
دیروز را تعطیلی گرفته بودم نه برای اینکه اَنتخابات را پیگیری کنم که پیشتر مجبور بودم برای تغییر آیدیاسال علیه سلام در منزل باشم، که عاقبت هم نیامدند و کار انجام نشد و در نتیجه اوقات بیکاری را روبروی تلهویزیون جمهوری پشم و شیشه نشستم. نتیجهای که میتوانم از این اَنتخابات بگیرم این است که درست همان طبقهای که حدس میزدم رفته بودن پای صندوق. همانهایی که بخاطر نابودی دهات و روستاها به مرور زمان به حاشیه شهرها هجوم آوردهاند و به شکلی شهر نشین شدهاند! همانها چرخ دندههای حکومت آخوندی را میچرخانند، تصاویر خود گویای این مدعا است. وقتی خبرنگاران صدا و سیمای جمهوری پشم شیشه با شرکت کنندگان صحبت میکردند میتوانستی به راحتی ببینی که چرا میخواهند رای بدهند (نا آگاهی). اکثرا حتی نمیدانستند که به چه چیزی رای میدهند، اکثرا فرق بین دولت، مجلس، شورا و الخ را نمیدانستند و این واژهها را با هم مخلوط میکردند. سخن آخر اینکه جمهوری اسلامی همانهایی را که تحمیق کرده و در سینه زنی و تظاهرات قادر است به خیابان بکشد همانها را هم قادر است به پای صندوقهای رای بکشاند. البته پشت این افراد هم عده بسیار معدودی هستند که برای منافعشان در این اَنتخابات شرکت میکنند. اینها همانهایی هستند که مسئول گله گوسفندان هستند، تا خدای ناکرده یک مرتبه به بیراهه نروند. تصاویر خود گویای این مدعاست.
در مملکتی که حکومت گران آن هنوز یک روز بعد از پایان انتخابات تصمیم نگرفتهاند که رای را با دست میخواهند بشمارند یا با ماشین، صحبت از رای گیری پوزخندی است به ملت. این تحقیر و تمسخر در شان ملت ایران نیست.
سخنگوی هیأت مرکزی نظارت بر انتخابات:
در خصوص شمارش آراء انتخابات شوراها توسط رایانه، ابهامات و سؤالاتی مطرح است و تا زمانی که این ابهامات برطرف نشود، شمارش آراء دستی خواهد بود. منبع
ایسنا
در بخش: انتخاباتی
14
Dec
2006
جهت کمک به پیش رفت دموکراسی!! خُسن آقا هم، هم آهنگ با دیگر وبلاگ نویسان اقدام به انتشار لیست مورد حمایت خود مینماید!! به امید اینکه اسلام عزیز هر چه بیشتر سوار بر خر مراد شود.
آقای روشنفکر دینی نامزد شماره یک مورد تایید خُسن آقا
برای اینکه دنیا فکر نکند که در حکومت عدل علی خانمها فراموش شدهاند این دوشیزه زیبا هم انتخاب خُسن آقا برای خانمها ست.
نتیجه انتخابات هم فردا شب یا پس فردا شب در همین وبلاگ ارائه خواهد شد
در بخش: انتخاباتی
|
