Sep 30 2003

بخوانید و بگریید بخاطر وطن‌تان

نوشته: خُسن آقا    :::       Comments Off

مصاحبه روزنامه شرق با سياوش شجريان :
* چرا شما در ايران كنسرت اجرا نمی كنيد؟

- از سال ۷۵ به بعد كنسرتهای من به بهانه های مختلف تعطيل شد، لذا تصميم گرفتم كه ديگر در ايران كنسرتی اجرا نكنم، چون رفتاری كه با مردم تشنه و علاقه مند اين برنامه ها می شود بسيار توهين آميز است. برای نمونه در اين ۲۵ ساله يك سالن كنسرت كه مناسب برای موسيقی باشد در سرتاسر اين مملكت با اين همه ثروتی كه دارد نساخته اند و به فكر ساختن آن هم نيستند. حتی ما و شنوندگان مان راضی شديم در سالن های غيراستاندارد مثل سالن های سرپوشيده ورزشی و يا نمايشگاهها كه نه از نظر صدا مناسبند و نه صندلی های راحت دارند و نه مردم به راحتی می توانند بليط تهيه كرده و به شماره صندلی خود دست پيدا كنند و نه سرويس های مناسب برای چندين ساعت معطلی مردم دارند، يك ديدار دوستانه و هنری داشته باشيم. ولی مسئولين اين نوع گردهمايی ها را مطلقاً دوست ندارند و به خواست اين مردم توجه نشان نمی دهند و ارزش نمی گذارند. اين دو نمونه خود بهترين دليل توهين به اين مردم و هنر و هنرمند نيست؟ تازه اغلب بعد از گذراندن همه مراحل مجوز كنسرت از وزارت ارشاد و نيروی انتظامی و حراست و اماكن و غيره، يك بهانه ای می تراشند و كنسرت را تعطيل می كنند. اخيراً پليس راهنمايی و اداره ترافيك هم تعيين تكليف می فرمايند كه چون ترافيك در اين منطقه متراكم می شود ما برگزاری را تأييد نمی كنيم. تازه بعد از اين همه سنگ اندازيها و اظهاروجودها و حسادتها و… و… و… اگر كنسرت تعطيل نشد در لحظه ورود مردم به سالن، حراست و انتظامات سالن نهايت بدرفتاری و تبعيض را اعمال می كنند، مردم بيچاره هم با صبوری تمام و حرص خوردن و توهين شنيدن می خواهند وارد سالن شوند، يك دفعه نيروی انتظامی وارد عمل می شود كه دستور است و بايد زن و مرد جدا باشند و از ورود به سالن جلوگيری به عمل می آورد و همان نظم نيم بند برگزاركنندگان را هم به هم می زنند و با جداكردن خانواده ها از هم مردم را دچار سردرگمی كرده و كسی نمی داند بايد كجا بنشيند. اينست كه با مشكلی جديد روبه رو می شوند و اختلافات بر سر جای نشستن پيش می آيد .اغلب ديده شده افرادی (انصار حزب الله)هم كه برای شنيدن و ديدن كنسرت نيامده اند، بهترين موقعيت را برای عصبانی كردن مردم بيچاره و بيزاركردن آنها از هرچه كنسرت هست پيش می آورند. حالا از شما می پرسم كدام آدم ساده لوح و خوش باوری را می توانيد پيدا كنيد كه با ايجاد چنين اوضاعی برای برگزاری كنسرتها به حسن نيت آقايان مسئولين شك نكند؟
ادامه مصاحبه
آقای شجریان ناراحت نباشید! درست می‌شود! زندگی صد سال اولش سخت است صدسال دوم همه کارها آسانتر می‌شود!!
میگویید در این 25 سال یک سالن مناسب درست نکرده‌اند!! چشمتان را بگیرد این همه مسجد و حسینه و تکایا که ساختن پش چیست. سابق بر این ما برای رفتن به مستراح به مساجد می رفتیم و برای اینکار گاهی اوقات مجبور بودیم ساعتها راه برویم تا به یک مسجد برسیم حالا از برکت اینها در هر محله سه تا چهارتای اش موجود است. فکرش را بکنید دیگر جوانهای علاف مثل ما نیاز ندارند ساعتها راه پیمایی بکنند تا خیر سر رهبر انقلاب خود را تخلیه کنند.
ای کاش بجای 24 سال پیش! امروز می‌خواندید: تفنگم را بده تا ره گشایم…

نوشته: خُسن آقا در ساعت: 10:41 am در بخش: بدون دسته بندی

Comments Off  |           

Comments are closed.

وبلاگهایی که می‌خوانم

شمارشگر