افسردهام از وضع ما
راستش را بخواهید گمان من بر این است که ملت ایران تا ابد گرفتار این رژیم خواهند ماند، البته تا زمانی که اینگونه فکر کنند:
ولی از شوخی گذشته باید روی این نکته خیلی تامل کرد که اروپاییها منافع اقتصادی خودشان را با هیچ چیز عوض نمیکنند. این با تبلیغات و اعتراض حل نمیشود. البته اعتراض بهتر از سکوت است ولی اگر واقع بینانه نگاه کنیم باید بگوییم ممکن است آنها در برابر اعتراضات روش محتاطانهای را در پیش بگیرند ولی اینبار مخفیانه معامله میکنند. باید بیشتر فکر کرد.
دوست عزیز و گرامی، گویا شما هنوز قدرت افکار عمومی و تاثیر آن را بر سیاستمداران درک نکردهاید. برای اینکه موضوع را بهتر بشکافم چند مثال میزنم.
یادتان هست اوائل که وبلاگ نویسی راه افتاده بود چه حرکتهایی را سامان میدادیم؟ یادتان هست چندبار حکومت آخوندی را مجبور به عقب نشینی کردیم؟ این حکایت حکومت آخوندی بود که به هیچ اصل و منطقی پایبند نیست، حالا فکر کنید اگر همین نوع فشارها را بر روی کشورهای اروپایی وارد کنیم چه نتیجهای خواهیم گرفت.
سالها پیش وقتی که دانشجو بودم یک مرتبه اداره پلیس تصمیم گرفت تا وقتی که دانشجوهای خارجی در دانشگاه ثبت نام نکرده باشند کارت اقامت برایشان صادر نکند. بعد از مراجعه بچههای دانشجو به دفتر دانشگاه، مسئولین دانشگاه فرمودند که دانشجوها اول باید کارت اقامت داشته باشند تا بعد بتوان آنها را ثبت نام کرد. خلاصه مطلب، بیچاره ما دانشجوهای خارجی را لنگ در هوا کرده بودند، ترم جدید هم داشت شروع میشد و ما مانده بودیم چه بکنیم. این مطلب را من برای یکی از دانشجوهای فعال چپ در دانشگاه تعریف کردم. روز بعد جماعتی دانشجو دارز شدند توی خیابان و رفتند روبروی اداره پلیس نشستند کف خیابان و گفتند تا برای دانشجوهای خارجی اجازه اقامت صادر نشود آنها خیابان را ترک نخواهند کرد. کم تر از دو ساعت مشکل لاینحل ما حل شد و اجازه اقامت گرفتیم.
برادرم، عزیز دلم، قدرت افکار عمومی را در دنیای غرب دست کم نگیر، اگر کمی "اتحاد" بخرج بدهیم، کوه را میتوانیم جا بجا کنیم. ولی افسوس که نه این اتحاد در بین ما ایرانی ها هست و نه آن آگاهی که دانشجوهای فرانسوی داشتند.
بعضی از دوستان سوال کرده بودند چه کاری از دست ما بر میآید. سعی میکنم بصورت خلاصه چند نمونه از فعالیتهایی را که میتوانیم انجام دهیم توضیح بدهم، امیدوارم که دیگر دوستان هم کمک کنند و ایده بدهند تا بلکه در یکی دو روز آینده حرکتهایی را سامان بدهیم.
از فروردین امسال تا این تاریخ بیش از 155 نفر در ایران اعدام شدهاند. این آماری است که منابع حقوق بشر خارجی به ثبت رساندهاند، یقینا تعداد واقعی بسیار بیشتر از اینها است. تنها در دو هفته گذشته بیش از 25 نفر اعدام و یک نفر سنگسار شدهاند.
