« شاید روز بیداری زن! | Main | اوضاع نابسامان رژیم »

برای گرو ی عزیزم

امروز یکی از دوستان قدیمی را به خاک سپردند.
24 سال پیش اولین باری که دیدمش 16 ساله بود. مثل غزالی وحشی توی خیابون‌های پاریس این طرف و اون طرف می‌جهید. موهایش طلایی وچشمانش پر از عشق و محبت بود. هرچه گشتم در نگاهش هیچ ناپاکی ندیدم. چشمانم تیزبین است باور کنید! کوچکترین ناپاکی‌ها را می‌بینم.
دو سال پیش با همان چهره خندانش خبر ناگوار بیماریش را داد، گفت که سرطان گرفته. شش ماه پیش دعوتمان کرده بود به چهلمین سال تولدش. چهره‌اش هیچ فرقی نکرده بود، همان پاکی را در چهره‌اش دیدم، این بار اما پر بود از انبوهی درد و غم، غم دو فرزندش. می‌گفت از مردن نمی‌هراسد، ولی برای دو پسراش نگران است. در آغوشم گرفتم‌اش و گریستم. آخرین باری بود که دیدم‌اش. امروز حتی شهامت همراهی‌اش را نداشتم، تمام روز را گریستم.

ای دوست بیا تا غم فردا نخوريم
وين يکدم عمر را غنیمت شمریم

فردا که ازين دير کهن در گذریم
با هفت هزار سالگان سر بسریم

پ.ن.:
سپاس بی پایان از همه دوستان که محبت کردند و پیام محبت آمیز در پیامگیر گذاشتند.

Comments


حسن آقاي عزيزم

هرگز از مرگ کسي دلگير و غمزده نشو
همگي ما در يک ميهماني هستيم و دير
يا زود بايد برويم

مردن يک واقعيت مسلم لخت و عور است
درست مانند تولد

بنابراين ميائيم و ميرويم و يادمان تنها در خاطرها
مي ماند والسلام
اگر اکنون او خبر مرگ ترا شنيده بود همين سخنان
تو را به روايت خود ميگفت مگر نه ؟

پس ابدا نگران نباش که يکي يکي رهسپاريم برادر .......نانا

دوست ناديده عزيز, خسن آقاي گرامي

ميدونم که از دست دادن عزيزي و قبول اين که ديدن مجددش غير ممکن چقدر سخت و رنج آور است , تسليت ميگم , غم آخرت باشه.

باتسليت به شما.کميت زندگی مهم نيست کيفيت آن مهم هست. اميدوارم بچه هاش باغم از دست دادن مادرشون بتونن کناربيان.اين طوری مطمئنا روحش درآرامش خواهدبود.

حسن آقای عزیز
خیلی متاسفم ...امیدوارم غم آخرت باشه .

ای کاش که جای آرمیدن بودی... یا این ره دور را رسیدن بودی... یا از پس صد هزار سال از دل خاک... چون سبزه امید بردمیدن بودی.

خسن آقا عزیز
تسلیت، مرا در غم خویش شریک بدان

دوست عزیز سخت است ماندن و رفتن یاران را دیدن فقدان این دوست از دست رفته ات را تسلیت می گویم

دوست عزیز سخت است ماندن و رفتن یاران را دیدن فقدان این دوست از دست رفته ات را تسلیت می گویم

خُسن آقا گل!
آرند یکی و دیگری بربایند
بر هیچ کسی راز همی نگشایند

تأسف مرا بپذیر خوب است که می دانی نگرانی آن عزیز برای چه بود و می توانی مهربانیت را نثار پسرانش کنی

خُُسن آقا عزیز ببخشید اگر بی مورد است
فکر کردم این لینک در کنار اخبار تو می تواند توچه خواننده گان وبلاگت را جلب کند و انعکاس بیشتری داشته باشد
دو اتحادیه ی بزرگ کارگری جهان سرکوب و بازداشت زنان در ایران را محکوم کردند
http://www.iran-chabar.de/news.jsp?essayId=8638

زیبا نیست اولین کامنت من تسلیت برای شما باشد

ولی بهتان تسلیت می‌گویم و امیدوارم که پسرانش پسران رشیدی شوند همچو پدرش

سپاس بی پایان از همه دوستان که محبت کردند و پیام محبت آمیز گذاشتند.

ایکاش میشد غمها رو بادیگران تقسیم کرد،اما...
به هرحال ما رو در غم خودت شریک بدان.

حسن عزیز
بسیار متاسف شدم ! انگار هر دوستی که میره تکه ای از قلب آدم رو با خوش میبره ...
کلمه ای ندارم که دلدلری ات بدم فقط با یاد حاطراتش خوش باش !

tasliat migam va baraye shoma va hamintor khanevadeash sabr arezoo mikonam

tasliyat megam hasan agha

حُسن آقای گل گلاب
تسلیت عمیق مرا بخاطر غم از دست دادن عزیزت بپذیر
خدایش بیامرزاد او

حسن آقا
من هم تسليت ميگويم.

Tasliat migam.

hala bache ha koja hastan ? azashoon khabari dari ?

بیاور می که نتوان شد ز مکر آسمان ایمن --- که من پبمودم این صحرا نه بهرام است و نه گورش

salam; man ham tasliat migam, man shoma ro az peighamhatoon dar lost dreams mishnasam va az site khoobe ashpazitoon ke kheili delpazire.

kheili sakhte mifahmama. khoshbahale un doost ke in hame pakie sedaghat enteghal midad.

Post a comment