خُسن آقا

نیروهای جدایی طلب چچن شهر نالچيک در قفقاز را تبدیل به محل درگیری خود با نیروهای روس کرده‌اند.
چرا یک مرتبه چنین اتفاقی در روسیه رخ می‌دهد؟

نیروهای جدایی طلب چچن مجددا وارد بازی شدند و یک حادثه بزرگ و خونین را براه انداختند. چرا؟
آیا نباید این حادثه را در رابطه با تلاش آمریکا و انگلیس در ارجاع پرونده اتمی ایران به شورای امنیت دانست؟ آیا با چنین اتفاقی روسیه آماده معامله‌ای بر سر مساله ایران نخواهد شد؟
راستی این جدایی طلبان از زیر کدام بوته سر بر آورده‌اند؟ آیا امکان اینکه محرکین این حادثه آمریکا یا انگلیس یا هر دو باشند وجود ندارد؟ چرا؟
آیا در منافع آمریکا و انگلیس نیست که در چنین شرایطی پوتین گرفتار مزاحمتی داخلی شود تا چنانچه بر سر مساله ایران بخواهد از حق وتوی خود استفاده کند کارت برنده دست آمریکا و انگلیس باشد؟ برگ برنده‌ای که احیانا آمریکا و انگلیس در مقابل مخالفت روسیه بر سر مساله ایران خواهند توانست با آن روسیه را رام و با خود هم گام کنند!
اکتبر 2002 چند ماه قبل از حمله آمریکا و متحدین‌اش به عراق اتفاقی در تاتر مسکو به وقوع پیوست، نیروهای جدایی طلب چچن تاتر مسکو را اشغال کردن و پوتین را با بزرگترین چالش دوران حکومت‌اش روبرو ساختند. خون ریزی که در این ماجرا بوقوع پیوست باعث شد تا پوتین و دستگاه حکومتی‌اش را در مقابل آمریکا و انگلیس گرفتار یک فلج کامل کند. صدام حسین که تنها برگ برنده‌اش روسیه و حمایت پوتین بود در چنین شرایطی تنها به حال خود رها شد تا زمینه حمله فراهم شود.

13 اکتبر 2005 همان نیروها مجددا پوتین را گرفتار چالشی با همان ابعاد کرده‌اند گرچه این بار این اتفاق دور از مسکو به وقوع می‌پیوندد ولی اثر آن می‌تواند به همان اندازه در سیاست پوتین موثر باشد. آیا نباید از خود پرسید که اینبار اهداف واقعی پشت این واقعه کدامین هستند؟
آیا نباید ارتباطی را بین این درگیری و درگیری اتمی ایران با آمریکا برقرار کرد و به آقایانی که در تهران به خیال اینکه جورج بوش جرات حمله به ایران را ندارد هشدار داد که همان اشتباهی را که صدام حسین در محاسباتش کرده بود تکرار نکنند؟ همگی به خوبی آگاهیم که صدام حسین هم با برگ بازنده روسیه در مقابل آمریکا دست به بازی خطرناکی زد که عاقبت بازنده آن شد.
شاید این بار ملاهای تهران از آن اتفاق که کمتر از 3 سال پیش رخ داد پند بگیرند و از خر شیطان پایین بیایند و خود و ملت بدبخت ایران را گرفتار یک جنگ خانمان سوز دیگر نکنند.