خُسن آقا

از اینکه توافقی بین مجاهدین خلق و نیروهای آمریکایی انجام شده در آن شکی نیست و تازه اگر از نظر منطقی هم به آن نگاه کنید و از این جمله‌ی ظریف "دشمن دشمن من دوست من است" بهره بگیرید، دوستی بین آمریکا و مجاهدین امری است طبیعی! حداقل در کوتاه مدت، تا اوضاع روابط ایران و آمریکا مشخص شود. مگر اینکه آمریکایی ها دنبال منافع ملی خودشان، یا حد اقل منافع آن گروهی که قدرت را در آمریکا در دست دارد نیستند!؟ پس بایستی منتظر چنین توافقی می‌بودیم، البته از سران جمهوری اسلامی چنین توقعی نست، چون آنها در این ۲۴ سال نشان داده‌اند که از منطق و روشهای اصولی بهره نمی‌برند و بیشتر استراتژی آنها بند تنبانی است تا علمی و منطقی.
نکته‌ای را که اعضای مجاهدین باید در نظر داشته باشند این است که آمریکا برای منافع بلند مدت خود از به مسلخ بردن این یا آن گروه ابایی ندارد. پس امید است که نیروهایی از مجاهدین که هنوز اندکی عرق ملی در وجودشان باقی مانده و کاملآ ذوب در ولایت رجوی نشده‌اند، بایستی که راه خود را در این مقطع از رهبری سازمان جدا کنند و راه ملت را درپیش گیرند.