خُسن آقا

این مطلب را که از بامداد خواندم یادم به احوال خودمان در غربت افتاد، دیدم راست میگوید بامداد چه رفت برما البته نه فقط بر ما بلکه بر بشریت، این ملت نروژ معروفند که در اکثر اتفاقاتی که باعث آوارگی ملتی شده دستی برای کمک دراز کرده‌اند، این را تاریخشان هم گواه می‌دهد. اینها ملتی دریانوردند و در مدتی که آوارگان دریایی با قایق از ویتنام در آبهای پنج گیتی آواره بودند این نروژی ها به بیشترشان پناه میدادند ولی افسوس که امروز در این دیار هم وضع بهتر از ایران نیست همه چیز را با منفعت و ضرر می‌سنجند و گویی که انسانیت هم تبدیل شده به یک تنخواه صادراتی هم‌چون نفت وقهوه و آرد، اگر منفعت!! داشت وارد می‌کنند و اگر نه!! نه.